رفتن به مطلب

جستجو در تالار

در حال نمایش نتایج برای برچسب های 'دوست داشتن'.



تنظیمات بیشتر جستجو

  • جستجو بر اساس برچسب

    برچسب ها را با , از یکدیگر جدا نمایید.
  • جستجو بر اساس نویسنده

نوع محتوا


انجمن ها

  • بخش اصلی
    • اطلاعیه های سایت
    • ارائه انتقادات و پیشنهادات
    • آموزش کار با انجمن
  • بخش ادبی
    • شعر
    • احساس
    • رمان و داستان
    • کتاب
  • دیوونه تو
    • هنر و ادبیات
    • شعر
    • احساس
    • سرگرمی
  • عاشقانه
    • بایگانی عشق
  • چندرسانه ای
    • صوتی
    • تصویری
    • گالری
  • (پرسش و پاسخ) و (آموزش)
    • کامپیوتر و اینترنت
    • موبایل و تبلت
    • پزشکی
    • مشاوره و روانشناسی
    • علمی و پژوهشی
    • اقتصادی و سیاسی
    • حقوقی و مذهبی
    • هنر و ادبیات
    • فلسفه
    • ورزشی
    • تاریخ و جغرافیا
    • آزاد

جستجو در ...

جستجو به صورت ...


تاریخ ایجاد

  • شروع

    پایان


آخرین به روز رسانی

  • شروع

    پایان


فیلتر بر اساس تعداد ...

تاریخ عضویت

  • شروع

    پایان


گروه


آدرس سایت


تلگرام


اینستاگرام


محل زنگی


درباره من

59 نتیجه پیدا شد

  1. علاقه های شما برای او جالب است زمانی که همسرتان در مورد چیزهایی که دوست دارید از شما سوال می کند، یعنی به شما علاقمند است. او دوست دارد همه چیز را در مورد شما بداند و برای علایق شما ارزش قائل است. به شما توجه می کند هنگام قدم زدن در پارک یا مهمانی های خانوادگی، توجه او کاملا متوجه شماست. قبل از انجام هر کاری، نظر شما را می پرسد. اگر از هم دور باشید، دائما با شما تماس می گیرد و حال شما را جویا می شود. بیشتر وقتش را در کنار شما می گذراند اگر شوهرتان تمایل دارد بیشتر با شما باشد تا دوستانش، این یعنی او عاشق شماست. البته این مسئله به این معنا نیست که او باید دوستانش را به طور کلی رها کند، بلکه فقط دوست دارد بیشتر وقت خود را در کنار شما سپری کند. در واقع، اولویت های زندگی او نسبت به قبل تغییر کرده است. هر کاری می کند که خوشحال شوید برای او غیر ممکن وجود ندارد و تمام تلاشش این خواهد بود که هر آنچه را لازم است برای شما فراهم کند. ممکن است علاقه مندی های شما یکسان نباشد ولی سعی او این است که خودش را با شما هماهنگ کند. هیچ گاه به علایق شما توهین نمی کند. برای مثال، اگر فیلم سینمایی خاصی را دوست دارید و مدت ها چشم انتظار اکران شدنش بوده اید، به جای مخالفت با شما، با خرید دو بلیت سینما، شما را غافلگیر خواهد کرد. دلتنگ شما می شود هنگامی که عاشق همسرتان باشید، دائما اشتیاق دارید در کنار هم باشید و وقتی از او دور هستید، دلتنگش خواهید شد. همسرتان مدام به شما فکر می کند و با شما در تماس است و برای تان پیامک می فرستد و حال شما را جویا می شود و از آنچه در نبود شما اتفاق افتاده، باخبرتان می کند. برای خیلی از مردان، بیان عواطف و احساسات کار دشواری است، با این حال آنها به شیوه خودشان سعی می کنند احساس خود را بیان کنند و از این طریق علاقه خود را به شما نشان دهند. به او بیشتر زمان بدهید و مطمئن باشید از زبان همسرتان جمله «دوستت دارم» را خواهید شنید. به شما می گوید: «دوستت دارم» شوهرتان قبل از شما، جمله «دوستت دارم» را بیان می کند. مهم نیست کی و کجا این جمله را می گوید، مهم این است که او زودتر از شما این جمله را به زبان آورده است. او واقعا شما را می بیند او به نکاتی در مورد شما توجه دارد که سایرین یا حتی خودتان هیچ گاه متوجه آنها نشده اید. او به نحوه برخوردتان با دیگران، طرز بیان احساسات تان، احساس دیگران نسبت به شما و روشی که به وسیله آن خود را به جامعه معرفی می کنید، توجه می کند. او کوچک ترین جزییات رفتاری شما را می بیند و به خاطر می سپارد. او شما را همان طور که هستید تحسین می کند. به این ترتیب او صرفا عاشق شما نیست، او عاشق هر آن چیزی است که در وجودتان دارید. طور خاصی به شما نگاه می کند او به عنوان یک همسر طوری به شما نگاه می کند که انگار جذاب ترین و خاص ترین فردی هستید که جهان تا به حال به خود دیده است. این نوع نگاه، نگاه مادی یا لحظه ای نیست، در واقع نگاهی است سرشار از آرامش و صداقت، تنها طرز نگاه نیست بلکه امواج مثبت انرژی است که بین دو طرف رد و بدل می شود. در نگاه او هیچ چیز جز شما وجود ندارد. شما را به دیدار دوستان و خانواده اش می برد زمانی که مردی، همسر مورد نظرش را به خانواده و دوستان خود معرفی می کند، یعنی آن رابطه برای مرد کاملا جدی است. او برای ازدواج مصمم است و احساس محبت و علاقه عمیقی به شما دارد. درباره آینده با شما صحبت می کند زمانی که مرد در مورد احساس شما نسبت به ازدواج و تشکیل خانواده و بچه دار شدن سوالاتی می پرسد و در عین حال افکار خود را در این موارد بیان می کند، این یعنی او به آینده خود در کنار شما فکر کرده و قصد دارد در کنار شما تشکیل خانواده بدهد. زمانی که هردو در این زمینه علایق یکسانی داشته باشید، به احتمال زیاد هردوی شما آماده تشکیل زندگی هستید. ماهنامه همشهری تندرستی
  2. sajjad

    انجمن دیوونه تو با هدف فراهم آوردن یک فضای دوستانه و عاشقانه در 20 خرداد 96 شروع به کار کرده است. تمام قسمت های سایت رایگان بوده و هیچ منعی برای فارسی زبان های عزیز ندارد. امیدوارم لحظه های فوق العاده ای رو با دیوونه تو تجربه کنید. نمایش : آپارات | یوتیوب دانلود با کیفیت 720 - 5 مگابایت دانلود با کیفیت 480
  3. sajjad

    دختر کوچک به مهمان گفت:میخوای عروسکهامو ببینی؟مهمان با مهربانی جواب داد:بله.دخترک دوید و همه ی عروسکهاشو آورد،بعضی از انها خیلی بانمک بودن دربین انها... یک عروسک باربی هم بود.مهمان از دخترک پرسید:کدومشونو بیشتر از همه دوست داری؟... و پیش خودش فکر کرد:حتما” باربی.اما خیلی تعجب کرد وقتی که دید.دخترک به عروسک تکه پاره ای که یک دست هم.نداشت اشاره کرد و گفت:اینو بیشتر از همه دوست دارم.مهمان با کنجکاوی،پرسید:این که زیاد خوشگل نیست!دخترک جواب داد:آخه اگه منم دوستش نداشته،باشم دیگه هیشکی نیست که باهاش بازی کنه و دوستش داشته باشه ،اونوقت دلش میشکنه ...
  4. sajjad

    روز عروسی دوستی از ملانصرالدین پرسید : ملا ، آیا تا بحال به فکر ازدواج افتادی ؟ ملا در جوابش گفت : بله ، زمانی که جوان بودم به فکر ازدواج افتادم... دوستش دوباره پرسید : خب ، چی شد ؟ ملا جواب داد : بر خرم سوار شده و به هند سفر کردم ، در آنجا با دختری آشنا شدم که بسیار زیبا بود ولی من او را نخواستم ، چون از مغز خالی بود !!! به شیراز رفتم : دختری دیدم بسیار تیزهوش و دانا ، ولی من او را هم نخواستم ، چون زیبا نبود... ولی آخر به بغداد رفتم و با دختری آشنا شدم که هم بسیار زیبا و همینکه ، خیلی دانا و خردمند و تیزهوش بود . ولی با او هم ازدواج نکردم ...! دوستش کنجاوانه پرسید : دیگه چرا ؟ ملا گفت : برای اینکه او خودش هم به دنبال چیزی میگشت ، که من میگشتم !!! هیچ کس کامل نیست!
  5. sajjad

    زن و شوهر پیری با هم زندگی می کردند. پیر مرد همیشه از خروپف همسرش شکایت داشت و پیر زن هرگز زیر بار نمی رفت و گله های شوهرش رو به حساب بهانه گیری های او می گذاشت. این بگو مگوها همچنان ادامه داشت تا اینکه یک روز .. پیرمرد برای اینکه ثابت کند زنش در خواب خروپف می کند و آسایش او را مختل می کند ضبط صوتی را آماده کرد و شبی همه سر و صدای خرناس های گوشخراش همسرش را ضبط کرد. پیر مرد صبح از خواب بیدار شد و شادمان از اینکه سند معتبری برای ثابت کردن خروپف های شبانه او دارد به سراغ همسر پیرش رفت و او را صدا زد، غافل از اینکه زن بیچاره به خواب ابدی فرو رفته بود! از آن شب به بعد خروپف های ضبط شده پیرزن، لالایی آرام بخش شبهای تنهایی او بود !
  6. sajjad

    چند روزی چیزی نخورده و بسیار گرسنه بود.او جلوی مغازه میوه فروشی ایستاد و به پرتقال هاي بزرگ و تازه خیره شد.اما بی پول بود.بخاطر همین دو دل بود که پرتقال را به زور از میوه فروش بگیرد یا آن را گدایی کند.دستش توی جیبش تیغه چاقو را لمس می‌کرد که به یکباره پرتقالی را جلوی چمشش دید. بی اختیار چاقو را در جیب خود رها کرد و….پرتقال را از دست مرد میوه فروش گرفت.میوه فروش گفت : بخور نوش جانت ، پول نمیخواهم.سه روز بعد آدمکش فراری باز در جلو دکه میوه فروش ظاهر شد. این دفعه بی آنکه کلمه اي ادا کند ،صاحب دکه فوراً چند پرتقال را در دست او گذاشت.فراری دهان خود را باز کرده گویی می‌خواست چیزی بگوید، ولی نهایتاً در سکوت پرتقال ها را خورد و با شتاب رفت.آخر شب صاحب دکه وقتی که بساط خود را جمع می‌کرد، صفحه اول یک روزنامه به چشمش خورد. میوه فروش مات و متحیر شد وقتی که تصویر توی روزنامه را شناخت.تصویر همان مردی بود که با لباس هاي ژنده از او پرتقال مجانی می گرفت.زیر تصویر او با حروف درشت نوشته بودند قاتل فراری و برای کسی که وی را معرفی کند نیز مبلغی به عنوان جایزه تعیین کرده بودند.میوه فروش بلافاصله شماره پلیس را گرفت. پلیس ها چند روز متوالی در اطراف دکه در کمین بودند.سه چهار روز بعد مرد جنایتکار دوباره در دکه میوه فروشی ظاهر شد.با همان لباسی که در تصویر روزنامه پوشیده بود.او به اطراف نگاه کرد گوئی متوجه اوضاع غیر عادی شده بود. دکه دار و پلیس ها با کمال توجه جنایتکار فراری را زیر نظر داشتند.او ناگهان ایستاد و چاقویش را از جیب بیرون آورده و به زمین انداخت و با بالا نگهداشتن دو دست خود به راحتی وارد حلقه محاصره پلیس شده و بدون هیچ مقاومتی بازداشت گردید.موقعی که داشتند وی را می بردند زیر گوش میوه فروش گفت: آن روزنامه را من پیش تو گذاشتم، برو پشتش را بخوان سپس لبخند زنان و با قیافه کاملاً راضی سوار اتومبیل پلیس شد. میوه فروش با شتاب آن روزنامه را بیرون آورد.و در صفحه پشتش چند سطر دست نویس را دید که نوشته بود: من دیگر از فرار خسته شدم از پرتقالت متشکرم. هنگامی که داشتم برای پایان دادن به زندگیم تصمیم می گرفتم. نیکدلی تو بود که بر من تاثیر گذاشت، بگذار جایزه پیدا کردن من ،جبران زحمات تو باشد. منبع: پارس ناز
  7. وقتی با مردی آشنا شدید چگونه می‌توانید بفهمید او قصد ازدواج دارد یا فقط فکر وقت‌گذرانی و تفریح دارد؟ ۱- اگر مردی خیلی سطحی با شما صحبت می‌کند و هرگز به مسائل زندگی‌تان اهمیت ندهد، بی‌شک در فکر وقت‌گذرانی است. ولی اگر با مهربانی در خصوص نیازها، زندگی، آرزوها و آیندهٔ شما برایتان صحبت کند و این نکات برایش مهم باشد، پس بدانید به دنبال همسر آینده‌اش است. ۲- اگر به خواسته‌ها و معیارهای شما بخندد بدانید که فقط برای سرگرمی با شما ارتباط برقرار کرده است، ولی اگر چنین به نظر برسد که او تابع قوانین و معیارهای شما است و به آن‌ها اهمیت می‌دهد، به دنبال زنی مناسب برای زندگی مشترکش و جزومردانی که قصد ازدواج دارند هست. ۳- اگر شماره تلفن شمارا داشته باشد و دیر به شما تلفن کند معلوم است که جدی نیست، ولی اگر خیلی زود زنگ بزند درواقع نشان می‌دهد که به شما علاقه‌مند شده است و می‌خواهد اطلاعات بیشتری از سوی شما به دست آورد. ۴- اگر با مردی به رستوران رفتید و اجازه داد پول میز را شما حساب کنید یا اینکه فقط سهم خودش را پرداخت، بدانید مرد زرنگی است که فقط قصد سوءاستفاده از شمارا دارد. ولی اگر صورتحساب را پرداخت نشان می‌دهد که مایل است تأمین‌کننده شما باشد و این یعنی اینکه می‌توان به آن مرد امید بست. ۵- اگر مردی سر ساعتی با شما قرار بگذارد و دیرتر از وقت مقرر خودش را برساند بدون اینکه از قبل با تلفن شما را آگاه کرده باشد، احتمالاً قصدش تفریح است. اگر وقت‌شناس و مقرراتی بود می‌تواند مرد مناسبی برای زندگی باشد. ۶- اگر هرگز با دوستان، اعضای خانواده و همکاران او برخورد نداشته باشید، بدانید در نظرش فقط یک دوست ساده هستید، ولی اگر شمارا به همه‌کسانی که برایش مهم هستند معرفی کرد بدانید که همسر آینده‌اش هستید. ۷- اگر به‌طور مرتب بهانه‌های مختلفی برای معرفی نکردن شما به دوستان و همکارانش و پاپیش گذاشتن برای خواستگاری آورد بدانید قصد ازدواج ندارد. ولی اگر موافقت کرد شمارا در موقعیتی خاص به دوستان و افراد خانواده‌اش معرفی کند بدانید که در دسته مردانی که قصد ازدواج دارند به شمار می‌آید. ۸- اگر مردی نتواند ازنظر مالی، احساسی و معنوی خودش را با شما هماهنگ کند، بدانید قصد تفریح دارد. ولی اگر قادر باشد تأمین کردن و حمایت کردن را در خصوص اعضای خانواده‌اش به نحو احسن انجام دهد، یعنی مردی واقعی است و شما می‌توانید به او تکیه کنید. ۹- اگر او عقیده دارد که مردان باید آزاد باشند و بگوید برایش مهم نیست که در کنار شما با زن دیگری هم ارتباط دوستی داشته باشد خودتان حدس می‌زنید که باید چه‌کار کنید. ولی اگر بخواهد روابط شما انحصاری باشد و فقط شمارا ببیند بدانید که او قصد ازدواج با شمارا دارد. منبع:سایت ارتباط سبز
  8. sajjad

    باشه... من قراره بمیرم... او کی... ولی با این تویوتای سفید که دوباره اومده جلوی در گاراژ پارک کرده، چه کار کنم؟ می شه برم یه یادداشت بذارم زیر برفپاککنشی و بنویسم نباید جلوی در آدمی که یه غده اندازه تخم کبوترپشت مغزش داره پارک کنه. چون ممکنه بزنه همه شیشههای ماشینت رو بیاره پایین؟! براش می نویسم سی و چهار سالمه، سه سال بوکسی کار می کردم، با صد و هشتاد و سه سانت قد و هشتاد و پنج کیلو وزن، منهای یه غده که احتمالا کمتر از هفتاد و پنج گرم وزنه داره و وجودش مربوط به من نیست. می تونم برم واقعا این کار رو بکنم! از صبح بیخودی این جا نشستم و هیج کاری نکردم. راننده عوضی اون تویوتای سفید نمی دونه من صبح زود ریش کثافتم رو بدون آینه تراشیدم. نمی دونه همه آینه های خونه رو از ترسی این که چشمم به قیافه گه خودم نیفته جمع کردم. نمیدونه وقتی فقط با نوک انگشتها صورتت رو لمسی کنی و ریشت رو بتراشی چه حال مزخرفی پیدا می کنی، انگار مجبور باشی با چشم بسته از چهارراه رد بشی یارویی گردنت سریه آدم دیگه باشه. صورتم رو اصلاح کردم که برم پارک جمشیدیه قدم بزنم. شاید هم یه کم نرمش کنم. دوست دارم از پله های سنگی کوه برم بالا و از اون بالا تهران رو نگاه کنم. ولی وقتی نمی تونم ماشینم رو از پارکینگ بیارم بیرون چه غلطی می تونم بکنم؟ مگه این که زنگ بزنم تاکسی تلفنی و زرت و پرتهای راننده تاکسی روتوی ترافیک نیاوران تحمل کنم. همه راننده های تاکسی تلفنی یا توی زندگی شکست سنگین خوردند یا شاعراند... من قراره بمیرما اگه زنگ بزنم تاکسی تلفنی همون اول اینو به راننده می گم شاید دیگه دهنشی روباز نکنه. حوصله دیدن دخترهایی که آستین گرمکن هاشون رودور کمرشون گره زدن ندارم. به جای پارک جمشیدیه باید برم یه کم روی تردمیل بدوم. ورزشی هوازی... او کی... تردمیل هیج قصهای نداره که یه هوهوسی کنه برات تعریف کنه. اگه داغون بشه مجبور نیست بازم کار کنه. زیر چشمی نگات نمی کنه شعر نمی خونه اکسیژنش هم سلولهای سرطانی رو میکشه... هرچی بیشتر عرق کنی اکسیژن بیشتری به تخم کبوتر پشت مغزت میرسه. مهم هم نیست که دیگه فایده نداره. مگه بقیه چیزها چه قدر فایده داره رژیم سبزیجات، هفته ای یه بار رفتن تا قله کلکچال، ترک سیگار، سه سال تمرین حرفهای بوکس، روزی یه کپسول اومگا تری...... از صدای تسمه تردمیل خوشم مییاد. مثل صدای خفه موتور کادیلاک های قدیمیه ... وقتی هنوز مشهد زندگی میکردیم بابام یه دونه داشت. قبل از این که ورشکست بشه و ببرنشی زندون. سال هایی که بابام نبود کادیلاک توی کوچه جلوی در خونه مون مونده بود و زیر گردوغبار مثل ماشینهای جنگی استتار می شد. همه چیزش اتوماتیک بود. مامانم می ترسید پشت فرمونش بشینه. قبل از این که بابام رو بگیرن روزهای تعطیل آخر هفته با کادیلاکش میرفتیم شاندیز همون موقعشی هم ماشین عتیقهای بود. روزهای تعطیل آسمون همیشه پرنور و آبی و عمیق ترها کادیلاک قهوهای توی جاده هایی باریک کوهستانی هی می پیچید و از زیر شاخه درختهای چنار رد می شد، شاخه درختهای کنار جاده به سمت دره خم شده بودن... این تردمیل لعنتی چه صدای خوبی دارها زودتر از هر نرمش دیگهای آدم رو گرم می کنه. اگه همین طور آروم ادامه بدی کم کم عرقت در مییاد. اون مرتیکه چاق خونه رو به رویی هم یه دونه داره، اما بعید میدونم هیچ وقت ازشی استفاده کنه. وزنش باید بالای اصل و سی کیلو باشه تردمیلش رو گذاشته کنار پنجره هال و همیشه تسمه نقالهاش جمع شده يا احتمالا زنش مجبورش کرده بخره یا فقط پول عذاب وجدانش رو داده. یه بار توی فست فودی سر خیابون دیدمش با زنشی داشتن سیب زمینی و مرغ سوخاری می خوردن. چربیهای شکمش از دو طرف دسته صندلی آویزون بود، لامصب سیگاری هم هست. دوست دارم بدونم روزی چند نخ سیگار میکشه، شبها دست کم دو سه بار می یاددم کیسه چربی شبیه خودش توی هال جمع میشن سیگار می کشن! از پنجره هال میبینمشون که وسط دود غرق شدن. تا همین جاش هم پونزده سال بیش تر از من عمر کرده! خوبیش اینه که زنش رو نمیزنه. هیچی مثل صدای جیغ های زنی که داره کتک می خوره روی عصابم نیست. زن این همسایه طبقه بالایی چشمهای عسلی با حالی داره. نمیدونم چه طوری حاضره ماهی یه بار کتک بخوره و بازم این مرتیکهٔ منحرف رو تحمل کنه مرده صورتش شبیه خرگوشه، سبزه و لاغر و قد کوتاه است. هروقت آدم روتوی راه پله ها یا دم در مجتمع میبینه با اون دندون های خرگوشی اش لبخند میزنه. نمیدونم به چی می خنده. شاید افتخار می کنه که می تونه یه زن چشم عسلی خوشگل رو ماهی یه بار بزنه و آب از آب تکون نخوره! بد نبود به جای این که صبر کنم تخم کبوترپشت مغزم جوجه بشه، برم با لگد در خونه اش رو بشکنم، مرتیکه لعنتی رو تا حد مرگ بزنم و لاشه اش رو از پنجره پرت کنم توی خیابون! چند ماه پیشی ساعت سه و نیم نصف شب زنش رو توی پارکینگ مجتمع دیدم. تموم شب با رفیق هام توی بام تهران فریزبی بازی کرده بودیم. کلی سرحالی بودم. ماشین رو که داشتم پارک می کردم به نظرم اومد لای دو تا از ماشینهای اون طرف پارکینگ یه چیزیه! رفتم جلو دیدم زنه لای ماشینها نشسته داره گریه می کنه. گوشه لبش ورم کرده بود. چند لحظه دوتایی به هم خیره موندیم. صورتش یه جورایی شبیه چارلیز ترونه وقتی برای یه فیلم تراژیک گریمش میکنن. گمونم فهمیده بود تصمیم گرفتم یه غلطی بکنم. یه هو گفت، شما لطفاً دخالت نکنین ! از آدم هایی که لازم نیست همه چی رو بهشون توضیح بدی خوشم میاد. شوهر دیوثش حداقل ده سالی از من بزرگ تره. هشت ماهه آپارتمان طبقه بالایی رو اجاره کردن. احتمالاً تا سه چهار ماه دیگه هم میمونن و بازم بعضی شبها ی صدای جیغ های زن از کانال کولر توی اتاق خواب آپارتمان من شنیده می شه. تا اون موقع من دیگه نیستم که این صداها رو بشنوم. یا کارم تموم شده یا توی بیمارستان آخرین روزهام رو می گذرونم...اوکی، بی خیالی... خوبیش اینه که قراره همه چی خیلی تند پیش ببره. دکتر گفت فقط یکی دو هفتهٔ آخر مجبوری توی بیمارستان بخوابی. تا قبل از اون همه چی سرجاشه. فقط باید یه سری قرص بخورم که درد نکشم و همه چیز تا روز آخر طبیعی باشه و تنها جنبه منصفانه قضیه همینه. این تردمیل واقعاً چیز خوبیه بعد پنج شیش دقیقه که شروع می کنی به عرق کردن، دیگه خستگی رو احساسی نمیکنی. بدنت نرم می شه. حس سبکی خوبی داره. تقریبا قابل مقایسه با یه همخوابگی غافلگیرکننده است. خون آدم پر از اکسیژن می شه می تونی حتی عاشقش بشی. بعد هر چیز دیگهای رو که دوست نداری فراموش میکنی...همه چی ... عوضی هایی که تویوتای سفیدشون رو جلوی در گاراژ یه مجتمع پارک میکنن، همسایه های چاق و سیگاری و پوفیوزهایی که زناشون رو میزنند. همهٔ اونایی که قراره بعد از تو زنده بمونن. مثل این مرتیکه کچل طبقه پایینی، مدیر ساختمون. دو تا آپارتمان دیگه مجتمع رو هم خریده. پنجاه سال رو شیرین داره. آپارتمان طبقه اول رو مثلا کرده یه جور دفتر کار. دو میلیون زن هر هفته میرن توی آپارتمانش و میان بیرون. مثه کارخونه آب پرتغال گیری. اوائل کنجکاو شده بودم بدونم سلیقهاش چه جوریه مانیتور آیفون رو روشن میذاشتم و زن هایی رو که می اومدن جلوی در مجتمع نگاه میکردم. اگه از پلههای جلوی آپارتمان من بالا نمی رفتن حتماً رفته بودن توی کارخونهٔ آب پرتغال گیری. معمولاً بعدازظهرها شروع می کنه. شده توی یه روز سه تا زن مختلف رفتن توی آپارتمانش و اومدن بیرون. ظاهرا سلیقه به خصوصی هم نداره. قد کوتاه، قد بلند، صورت های جذاب استخوانی، لپهای قرمز دهاتی، صورت های مرموز عصبی، صورتھاعی خندون ... بعضی ھانشون واقعا خوبن، ولی چه فایده. دستگاه آبميوه گير چی از طعمهای مختلف حالیشی می شه؟ گاهی چند ماه وقت لازمه تا درست قلق یه زن دستت بیاد، یاد بگیری چه طوری باید باهاش هماهنگ بشی، احساسی دستگاه آبمیوه گیری بودن چیز مسخره ایه. احمقانه است. دوست دارم وقتی خونم پر از عشق و اکسیژن میشه معنی هر جور خنده و نگاه های طرف مقابلم رو بفهمم ... تا سه ماه دیگه توی اتاق خواب من کسی به چیزی نگاه نمی کنه. خبری از خنده و اکسیژن تازه نیست. شاید آپارتمانم روتا اون موقع کسی دیگهای اجاره کرده باشه، اما کارخونه آب پرتغال گیری به کار خودش ادامه میده. وقتی همه تنت از عرق خیس شده، دوش آب سرد کیف میده. دوست دارم تردمیل بازم صدای کادیلاک بده. مجبور که نیستم خاموشش کنم. بذار همین جوری با دور کند برای خودش کار کنه. مثل نگاه کردن به عکسی بچگی هات میمونه، وقتی هنوز نمیدونی قراره یه هو بهت بگین کارت تمومه، دکتر میگه هر مرضی یه علتی داره. مزخرف میگه. بعضی چیزها هیچ علتی نداره. اگه هم داشته باشه زیر این دوش آب سرد آدم می تونه به علت هیچی فکر نکنه. تخم کبوتر هفتاد و پنج گرمی پشت مغزم هیچ ربطی به من نداره. انگار یه روزبری روی پشت بوم خونه ات و ببینی یه پرنده اومده اون جا لونه ساخته و توشی تخم گذاشته. همیشه وقتی بعد از دوش گرفتن حوله صورتیم رو میپوشم حسی خوبی دارم. مهتاب وقتی اولین بار حولهام رو دید تعجب کرد. فکر کرده بود مال یه زن دیگه است که خونه من جامونده. یه مدت طول کشید تا باور کنه من همین طوری از رنگ حوله های صورتی خوشم می یاد. پنجره هال رو باز می کنم و هوای تازه به صورت خیسم می خوره، تویوتای سفید دیگه جلوی در پارکنیگ نیست. همیشه درست همون موقعی که من میخوام برم بیرون باید بیاد این جاپارک کنه پرده های پنجره آپارتمان اون مرتیکه چاق سیگاری بسته است، اما بازهم می تونم تردمیل بی مصرف موندهاش رو ببینم. بد نیست وصیت کنم بعد از مرگ من باید هفته ای حداقل دوبار از تردمیلش استفاده کنه. میگم ورثه برن دم خونه ش یه نسخه از وصیت نامه رو بهشی بدن. بگن اگه این کار رونکنه هرشب یه روح سرگردون میاد سراغشی . دلم یه جورسالاد تازه و تند میخواد. بعد از دوش آب سرد میچسبه. اما نمیدونم چراگاهی آدم به جای این که سالادش رو درست کنه میره زنگ میزنه به کسی که قراره دیگه هیچ وقت نبیندش. معلومه مهتاب از شنیدن صدام جاخورده. دو هفته پیش که این جا بود یه تابلوی کوچولو بهش هدیه دادم و قرار گذاشتیم آخرین باری باشه که هم دیگه رو میبینیم. گفتم توی خاکسپاری و بقیه مراسم های مزخرف هم نیاد. همه این قرار مدارها رو باید بریزی تو توالت و روشی سیفون بکشی . دوست داری بیایی این جا با هم سالاد بخوریم عزیزم. الان مهتاب داره به چی فکر می کنه ؟یه سالاد هیجان انگیز با تیکه های ترد کلم بروکلی، چند قاشق انار آبدار، سیر تازه له شده، روغن زیتون بکر، کرفس و هویج خورد شده... سکوت مهتاب پشت تلفن مثل یه تپه است توی پاییز که روی دامنه اش یه ساختمون خیلی قدیمی زیر آفتاب باشه. شاید هم یه جاده مارپیچ روی تپه باشه... بخند عزیزم. مهتاب همیشه وقتی این جوری حرف میزنم میخنده. هر چه قدر دلت میخواد بخند عزیزم. اولین بار که اومده بود پیشم بهش گفتم صورتش شبیه یه جور مدادتراشی قدیمی استیل آلمانیه که یک سره لبخند میزنه. مهتاب حداکثر تا نیم ساعت دیگه خودش رو می رسونه. اوکی ... حالا باید سالاد درست کنم. چه قدر احمقانه است که آدم یه عمر بازور و بدبختی دونه های انار رو با ناخن از توی پوستش کنده باشه و آخرش بفهمه می شد خیلی راحت انار رو چهار قاج کرد و با پشت قاشق چند تا ضربه آروم به اش زد تا همه دونه هاش بدون این که له بشن بیرون بریزند. مثل رانندگی با یه گادیلاک تمام اتوماتیکه. راحت ترین ماشین دنیاست اما اگه نتونی راهش بندازی هزار سال کنار خیابون میمونه. وقتی بابام زندان بود فقط روزهای چهارشنبه می شد بریم ملاقاتش. هر دو هفته یک بار فقط ده دقیقه از پشت یه پنجره مستطیل میدیدیمشی که بیشتر عکسی خودت رو شیشه اش می افتاد. دیدن بابام توی لباسهای گشاد زندان و ترسش از مأموری که به شونهاش می زد تا بگه وقت ملاقات تموم شده، مثل این بود که شیش سالت باشه و یکی همه کاغذهای دفتر نقاشی ات رو پاره کرده باشه. این چاقوی لامصب خیلی باحاله. باید مواظب باشم دستم رو نبره. کلم بروکلی سرشار از آنتی اکسیدان های ضد سرطانه. باید کاملاً خورد بشه که تیکه های سالاد خیلی جداجدازیر دندون نیاد. باید دونه های انار هم خوب لابه لاش قاطی بشه. خوبی مهتاب اینه که از بوی سیر خام بدش نمیاد. آدم هایی که از ترسی بوی بد، سیر خام نمیخورن مثل کسایی میمونن که از ترسی تنها موندن عاشق هیچ کسی نمی شن. اولین بار که با مهتاب اومدیم این جا واقعا ازش ترسیده بودم. اون قدر همه چیزش خوب بود که آدم مشکوک می شد. دوست داشتم مثل یه راننده تاکسی تلفنی براشی شعر بگم. یه سری کارهاش مثل مریم بود. مریم هم همه چیزشی زیادی خوب بود. حالت صورتش شبیه ملونی بود اون دختر مهربونه توی فیلم بر باد رفته که با صداقتش اسکارلت زیبا رو در عشق شکست داد. از اون قیافه هایی که وقتی میدیدیش دوست داشتی بچه بشی که بغلت کنه و با موهات بازی کنه. از اون زن های خیلی خوب که نمیتونن توی این دنیای کثیف زندگی کنن و حتماً موقع زایمان اولین بچه شون میمیرن. هفت سال با مریم زندگی کردم. فیزیوتراپیست درجه یکی بود. با انگشتهاش کاری می کرد که فلج مادرزاد قهرمان دوی المپیک بشه. آخرش هم یه دعوت نامه از آمریکا براش اومد و توی یه بیمارستان تخصصی سیاتل استخدام شد. یه سالی قبل از اون میرفت خونه دوستم، روی ستون مهره های مادرش کار می کرد. موقع رفتن مریم هردوتایی توی سالن انتظار فرودگاه گریه می کردیم. یه ماه و نیم بعدش دوستم یه شب با حال خراب اومد پیش من و اعتراف کرد شیش ماه آخری که مریم میرفته خونه شون، با هم بودن. گفت عاشق هم بودن و هیچ راه فراری نداشتن. از این تعجب کردم که حرف دوستم اصلا به نظرم عجیب نمی اومد. دلیلی نداشتم، اما تقریبا از یه سال قبلش حسی میکردم یه اتفاق این جوری یه جایی داره میافته. همیشه یکی پیدا میشه که دفتر نقاشیهای آدم رو پاره کنه، حتی اگه عکسی ملونی رو توشی کشیده باشی، خونه ای رو که هفت سال با مریم توش زندگی می کردیم پس دادم و اومدم این جارو اجاره کردم. رفتم باشگاه کوهنوردی اسم نوشتم و تو ارتفاعات علم کوه بایه ملونی تازه آشنا شدم. مهتاب ... این سالاد لامصب مثه مزرعه آفتابگردون های ونگوگ شده. مهتاب عاشقش می شه، هنوز سالی یکی دو بار تلفنی با مریم صحبت می کنیم و حال هم دیگه رو میپرسیم. مهتاب هم می شناستش، ولی چیزی درباره اعترافات دوستم به مهتاب نگفتم. از آدمهایی که دفتر نقاشی های پاره شده شون رو نگه می دارن و به همه نشون میدن، بدام می یاد. الان دیگه باید برسه. باید یه موزیک راک خفن بذارم و وقتی مهتاب رسید صداش رو در حد مرگ بلند کنم. رقصیدن با موزیک راک یکی از بهترین چیزهای دنیا است. مهتاب استاد رقصی با موزیک بلنده. موقع رقصیدن مثل کادیلاکی میمونه که توی جاده خاکی صاف دویست و بیست کیلومتر سرعت میره. خون آدم پر از اکسیژن و عشق می شه. از معدود چیزهاییه که بودنشی باعث میشه از این که قراره سه ماه دیگه بمیری احساسی بی عدالتی نکنی. دستگاه آبمیوه گیری و خرگوش منحرف با زن چشم عسلی می تونن توی خونه هاشون یه کم به موزیک راک ما گوشی بدن. اگه ام کسی زنگ خونه رو زد، لخت مادرزاد دررو روش بازمی کنم و بهش میگم هیچ آدمی توی دنیا خوش شانس تراز بقیه نیست. او کی... الان دیگه باید روغن زیتون رو بریزم روی سالاد. وقتی تیکه های کلم بروکلی چرب و براق می شن و بوی سیر خیس خورده بلند می شه، خیلی خوبه انگار سی دقیقه روی تردمیل دویده باشی و خیس عرق بری زیر دوش آب ولرم... پنج تا زنگ پشت سرهم، مثل همیشه، اورتور سمفونی پنج بتهون، ضربه های سرنوشت ... مهتابه... صورت مهتاب توی قاب مانیتور آیفون خیلی خوبه. میخنده و می دونه من دارم نگاهش می کنم اما به دوربین نگاه نمی کنه. چه حالی میده آدمی که قراره سه ماه دیگه بمیره و گفته دیگه نمیخوام ببینمت در آپارتمان رو روت باز کنه، دست هات رو بگیره، بغلت کنه و قبل از این که چیزی بیگی مجبورت کنه با موزیک راک وحشیانهای که شیشه هاي خونه رو میلرزونه باهاش برقصی، در حالی که هنوز فرصت نکردی کیف شونهایت رو جایی بذاری. همه چیز مهتاب رو دوست دارم. و الان واقعا دیگه برام مهم نیست توی این سه سالی که با هم زندگی می کردیم چه کارهایی کرده. همون قدر که بودن مریم با دوستم وقتی که هنوز عاشق هم بودیم اهمیتی نداره. مهم نگاه هیجان زده مهتابه که داره به سالادی که براش درست کردم با اشتیاق نگاه می کنه. مهتاب هیچ وقت یاد نمی گیره لباسهاش رو به جالباسی آویزون کنه. هر کدوم از لباسهاش رو میندازه یه گوشه خونه و وقتی با عجله میخواد برگرده یه سره بین اتاق خواب و هال می دوه. از اون احمق هایی نیست که توی زندگی دنبال عدالت میگردن. این سالاد لعنتی چه طعم خوبی میده. واقعاً ازت ممنونم مهتاب که می دونی چه موقع هایی نباید هیچ حرف اضافهای زد. وقتی دونه های آبدار انار زیردندونت له میشن طعم ترش خوبی داره. فردا اگه راننده احمق اون تویوتای سفید دوباره اومد جلوی در گاراژ پارک کنه براشی نامه نمی نویسم. سریع می رم پایین و بدون این که چیزی رو توضیح بدم با مشت میزنم توی فکش . هنوز ضربه دست چپم می تونه یه بلوک بتونی رو خورد کنه. بایه ضربه پرتش می کنم وسط کوچه بعد دستش رو میگیرم و از زمین بلندش می کنم و بایه لبخند برادرانه لباسهاش رو می تکونم و بدون حرف اضافه برمیگردم بالا باورم نمیشه من و مهتاب تونسته باشم یه ظرف بزرگ سالادرو به این سرعت بخوریم. خونم داره پر از اکسیژن میشه بدون تأسف یا یه خط شعر یا هر حرف اضافه دیگه ای. مهتاب از اون آدم هاییه که پشت خندهاش هیچ چی رو پنهان نمیکنه. خوبیه موزیک راک هم اینه که وقتی صداشی را می بندی می تونی به سکوت گوش بدی. به سکوت... سکوت... درباره نویسنده: علیرضا محمودی ایرانمهر علیرضا محمودی ایرانمهر، متولد ۱۳۵۳ مشهد، نویسنده، فیلمنامه نویسی و مدرسی ادبیات داستانی. مجموعه داستان های «بریم خوشگذرونی» انتشارات روشنگران ۱۳۸۴، «ابر صورتی» نشر چشمه ۱۳۸۸ و رمان «فریدون پسر فرانک» نشر گمان ۱۳۹۳ از او منتشر شده است. وی همچنین فیلمنامه ی «دلخون» (نشر سوره مهر، ۱۳۸۸) و کتاب پژوهشی - آموزشی «سفر با گردباد» (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ۱۳۸۵) را در کارنامه دارد. مجموعه داستان «ابر صورتی» او به چند زبان ترجمه و منتشر شده است.
  9. sajjad

    دروود عزیزان مهمانان: برای استفاده از سایت دیونه تو هیچ منعی برای شما عزیزان وجود ندارد( جز چتروم فقط برای جلوگیری از اسپم) شما میتونید به راحتی مطلب یا سوالتون رو با نام دلخواه در انجمن ارسال کنید. ثبت نام: سیستم ثبت نام سایت به ساده ترین شکل ممکن طراحی شده تا کاربران راحتی بیشتری داشته باشند. با ثبت نام در سایت میتونید از امکانات ویژه ای برخوردار باشید. شما می توانید با استفاده از اکانت گوگل ثبت نام کنید. امیدوارم لحظه های خوبی رو در انجمن داشته باشید.
×